Jednym z elementów realizowanych przez Mistrzów Gry jest odgrywanie postaci niezależnych. Nie jest to proste, bo o ile przygotowanie jednej – dwóch postaci nie jest problematyczne, o tyle jeżeli tych postaci pojawia się ponad 10, to możemy mieć już problem z tym, aby każda z nich była różnorodna i nie zlewały się one w jedno. Czuję dumę gdy gracze mówią mi po zakończonej sesji, że dana postać niezależna jest super i bardzo im się podoba, ale też gdy słyszę że inna ich wkurza i że z chęcią ją zastrzelą. Jak tworzyć dobre postaci niezależne? Oto kilka pomysłów.

Imię i cechy fizyczne postaci to nie problem- w podręczniku jest kilkadziesiąt imion do wyboru, a jeżeli to dla Was za mało (wierzcie mi, szybko dojdziecie do takiego wniosku) można przygotować własną listę, z której wykreślamy już użyte w kampanii imiona.

Cechy charakteru

To w jaki sposób dana postać się zachowuje? Czy jest skupiona, czy może rozkojarzona? Czy jest chętna do działania, czy woli czekać na rozwój wydarzeń? Czy jest wyniosła, czy raczej miła i przyjazna? Czy jest twarda, czy raczej miękka i strachliwa? W internecie znajdziecie listę wszystkich cech charakteru, zarówno tych pozytywnych jak i negatywnych. Przykładowa strona: Link ->

Z cech charakteru wynika w jaki sposób dana postać będzie wchodzić w interakcję z otoczeniem- na przykład w przypadku złamania prawa przez obywatela, inaczej zachowa się strażnik który jest agresywny i podły, a inaczej taki, który jest pobłażliwy i wyrozumiały. Możliwości jest mnóstwo.

Gesty i dodatkowe akcesoria

Jako że mężczyznom często duże problemy sprawia odgrywanie postaci kobiecych, nie używajcie wysokiego głosu, chyba że w ostateczności. Możemy za to posłużyć się jakimś gestem powitalnym za każdym razem gdy postacie graczy wchodzą w interakcję z postacią kobiecą. Mogą to być założone ręce na piersi, albo grymas na twarzy, mogą to też być złożone ręce, albo jakiś wyróżniający tą osobę przedmiot. Pierścień, berło, laska, pistolet, miecz- coś co gracze będą od razu kojarzyć z tą osobą.

Tak wymaga to posiadania przedmiotów i uważam, że warto się w takie przedmioty wyposażyć. Możecie zakupić plastikowe muszkiety w sklepie z zabawkami (ja moje kupiłem za 8zł sztukę), czy google steampunkowe, które zakładam jak odgrywam inżyniera, albo gumowy sztylet, czy kapelusz bosmana. Tego typu zabawki potrafią naprawdę dobrze wyglądać i kosztować grosze, dlatego warto rozważyć budżet w wysokości np. 50zł miesięcznie. Możecie też zrobić drużynową zbiórkę na ten cel, bo w końcu gracze też na tym zyskają.

Aby podkreślić odmienną płeć odgrywanej postaci, możecie też zaczynać ich wypowiedzi od jakiegoś wyrazu lub zdania. Na przykład.

Jestem przekonana, że…
W takim razie…
To ja powiem…

Sposób mówienia

To mój ulubiony element odgrywania postaci, choć jest bardzo męczący jeżeli postacie graczy przebywają z daną postacią dłużej, bo jesteśmy wtedy poniekąd zmuszeni do ciągłego odgrywania jej sposobu mówienia.

Przykłady.

Gwara- Zamieniamy kilka liter (i,u,o) w słowach mówionych przez postać na literę “Y” albo “O” oraz używamy niepoprawnej polszczyzny 🙂

Gdzie mój młytek? 
Pytom siem jo. 
A ty wisz, gdzie oni Pyszli, 
Jak ich znajda, to im nygi z dypy powyrywam.

Jest to pomysł zaczerpnięty z książki o przygodach Gotreka i Felixa- w taki sposób w książce mówi pewien krasnoludzki inżynier.

Francuz (Estalijczyk albo Tileańczyk)
Tu wydłużamy litery i głoski jak rrrrr,
Gdzieeeee mojeeee manierrrrrry.
Zarazzz wsadzęęę ci ten rapierrrr w żyććććć.
Stawajjj pokrrrrako, będziemyyy się pojedyknowaćććć
Ha ha, jużżżż cię mamm żżżżżijo.

Przeciąganie wyrazów – problemy z wymową, ale przepracowane.
Jaaaa waaaaam, mówięęęęęę, żeeeeeby tęęęęędy nie iśćććććć.
Nieeee wieeeeem czyyy tooo dobryyyy pomyssssł.
Słuuuuchajcie, booo mammm cośśśśś ważżżżżnego do poooowiedzienia.

Do tego możemy dołożyć wiele wariacji jak:
Kaszel
Melancholię
Nerwowy głos
Chrypę

Jak odgrywać sposób mówienia?

Ja przed sesją na kartce zapisuję kilka zdań od których postać ta może zacząć rozmowę i gdy potrzebuję jej głosu zaczynam od przeczytania takiego zdania, co dodatkowo może być elementem charakterystycznym dla takiej postaci, o czym pisałem wcześniej.

Zazwyczaj każda postać którą spotykają bohaterowie graczy zaczyna swoją kwestię od przywitania więc mam zapisane zdanie o treści:

Wytajta tywarzysze, com was tu spruwadza?

I już wchodzę w rolę tej postaci i łatwiej mi jest po takim rozpędzie mówić dalej. Nie jest to proste i czasem trudno się przełamać do takiego mówienia, ale możecie mi wierzyć warto. Miny graczy gdy od nowo wprowadzonej postaci na dzień dobry słyszą “Myta oddać Młytek, bo jak nii to dustanieta w rzyć, bo mum tu bymbe dymno” bezcenne. 

Praca z głosem

Tempo mówienia może być różne dla różnych postaci, może być spokojne, a nawet powolne i melancholijne, albo szybkie i nerwowe. Możecie lekko podnieść barwę głosu, aby być bardziej piskliwym (ale nie przy kobietach, błagam was panowie) albo obniżyć barwę by brzmieć bardziej okazale. Pomocne mogą się okazać filmy na Youtubie pokazujące pracę z aparatem mowy- kilka protstych ćwiczeń może znacząco rozwinąć Wasz repertuar i dać Wam nowe możliwości odgrywania postaci.

Przerysowanie

Nie bójcie się że wasze postacie, zwłaszcza na początku, będą przerysowane (bo na pewno będą). Nie jesteście etatowymi aktorami i nie musicie brzmieć naturalnie. Gracie w RPG i ogrywacie postacie ze swojego świata i mogą one, a czasami wręcz powinny być przerysowane. Gracze zapamiętają szermierza z Estalii, który przeciągał literę rrrrrrr, zapamiętają krasnoluda, który mówi łamanym językiem i nikt nie może go zrozumieć. To jest piękno odgrywania postaci.

Możecie też wymyślać jakieś sceny, w których te postacie zabłysną- np. kobieta żak która dotychczas trzymała nos w książkach i nie opuszczała zbyt często biblioteki, teraz wraz z drużyną na drodze spotyka trolla rzecznego i zadaje pytanie:

“Czy jesteś waćpan istotą myślącą? Przedstaw się, abym wiedziała jak się do waćpana zwracać”
(Jest inteligentna, ale nie zbyt życiowa i jej cechą szczególną jest powtarzanie “waćpan i waćpani”)
Przeżyła to spotkanie, a to zdanie wspominamy do dziś 🙂

Postać niezależna która na rozkaz “ognia” wypowiedziany przez postać gracza może zamiast prochem wypalić zdaniem:
“A czemu mam strzelać w te zwierzoczłeki, może one też mają rodziny i uczucia”

Takie zdania potem powtarza się później wielokrotnie 🙂

Dobra zabawa

Podsumowując, odgrywanie postaci może być zabawą samą w sobie (a przynajmniej dla mnie jest)- możecie ćwiczyć w domu, a nawet w pracy. Weźcie długopis i odgrywajcie francuskiego szermierza. Wygłupiajcie się z rodziną, a najlepiej z dziećmi- z pewnością dadzą Wam mnóstwo inspiracji i pomysłów, gdy same będą kogoś udawać, a poza tym może być to dla nich świetną zabawą. 

A teraz śmiało- przełamcie się i odgrywajcie postacie, rozwijajcie się w tym i twórzcie takie osobistości, których wasi gracze długo nie zapomną.